آخرين روزهاي شيخ فضل‌الله – تيتر نيوز

به گزارش تيتر نيوز ، روزنامه IS اعتقاد وي نوشت: “شيخ فضل الله نوري مرجع تقليد نبود ، اما در پايتخت داراي مقام عالي روحانيت بود و در رديف بهبهاني و طباطبايي قرار داشت. از نظر قدرت استدلال در بين طبقه خود بهتر و بي نظير بود. همانطور كه رقبايش مي گفتند قانون اساسي براي او نفرت انگيز بود و او آنها را دشمنان خود كرد.

در طول تشكيل مجلس ، وي در تهيه پيش نويس قانون اساسي و اصلاحات آن مشاركت فعال داشت تا جايي كه با ارائه مقاله اي بر اساس نظارت پنج نفر از محققان ، توانست مقاله اي قديمي در مورد قسمت هاي پارلمان قديم ارائه دهد. پارلمان قدمي در جهت اسلام گرايي قانون برداشته است. ديدگاه نوري ايده اي بود كه قرن ها از ويژگي هاي غالب فقه شيعه بوده است. او اساساً معتقد بود كه هر قانون سنتي كه از اروپا آمده است خلاف احكام اسلام است و معتقد بود كه جامعه ايران به دليل ويژگي هايش به پارلمان نيامده است و تا زماني كه اين ويژگي ها باقي بماند ، اين چيزي نيست جز پارلمان.

وي تصويب اين قانون با اكثريت آرا را غيرقانوني خواند و با اعتراف نبوت و يكپارچگي و كمال دين مخالفت كرد.

پس از پيروزي انقلاب مشروطه و نفوذ جريانات فكري در مجلس و رهبري انقلاب ، شيخ فضل الله خواستار مشروطه مشروطه شد. به گفته وي ، انقلاب مشروطه از مواضع خود منحرف شده و عناصر ضد اسلامي در چارچوب قانون اساسي قصد دارند انديشه هاي غربي را به ارزشهاي اسلامي تبديل كنند.

فاتحان تهران پس از اتكا به قدرت ، بسياري از ستمگران را پشت سر گذاشتند و حتي آنها را در پست هاي دولتي منصوب كردند. شاه در دادگاه براي پناهندگي در روسيه آزاد شد ، اما از آنجا كه حضور شيخ براي آنها قابل تحمل نبود ، آنها به وي مراجعه كردند. شيخ فضل الله از زماني كه در زندان بود تا اعدام ، تمام ساعات خود را در صبر و استقامت گذراند و راه درماندگي و عزاداري را انتخاب نكرد و به اين و آن و شخصيت خود روي آورد. آن را حفظ كنيد

در اوت 128 ، گروهي از مجاهدين مسلح به فرماندهي يوسف خان به خانه شيخ هجوم بردند و در ميان فرياد و فريادهاي مردم خانه ، يوسف خان به كتابخانه شتافت و شيخ را گرفت و بيرون آورد و بازداشت شد. در ميدان توپخانه

بسياري از اعضاي دادگاه انقلاب رهبران مجاهدين افراطي بودند و رهبران و فرماندهان معتدل از حضور در دادگاه خودداري كردند. حدود 20 تماشاگر مجاهد و غير مجاهد نيز حضور داشتند. از آغاز محاكمه ، از شيخ دائماً در مورد ملاقات خود در محل حضرت عبدالعظيم س ،ال مي شد ، چرا او رفت ، چرا اين كارها را انجام داد ، از كجا پول گرفت و غيره.

شيخ ابراهيم زنجاني ، يكي از مجتهدين ، ​​اتهام مفصل گناه شيخ را خواند: «او عليه مفسدين زمين فرمان داد و عمل كرد».

پس از يك ساعت بحث و گفتگو ، اعضاي دادگاه انقلاب به اتفاق آراء راي دادند كه وي بايد به اعدام محكوم شود زيرا نوري عليه دولت ملي قيام كرد ، هزاران نفر را كشت ، زمينها را ويران كرد ، غارت و فساد كرد. و حجاج اسلامي نجف اشرف وي را فاسد اعلام كردند. .

در روز اعدام شيخ ، هرج و مرج در ميدان توپخانه به وجود آمد. محكوم فاصله بين زندان و محل اعدام را طي كرد. اذان هاي ديگر به آرامي و با اطمينان به سمت كيف رفتند تا اينكه به عابر پياده نزديك شد. او حدود ده دقيقه با مردم صحبت كرد و گفت: “خدا شاهد است كه من به اين افراد آنچه گفتم گفتم.” بنيانگذاران عناصر غير مذهبي هستند كه مردم را فريب داده اند.

پس از پايان سخنراني ، شيخ عمامه خود را از سر برداشته و گفت: “اين عمامه را از سر من برداشتند ، از همه برمي دارند.” دو مجاهد طناب به گردن بستند. اموال شيخ نيز توسط پسرش ، شيخ مهدي ، توسط كميسيون جنگ واگذار شد.

انتهاي پيام